Nowoczesna technologia – komputery, komórki, tablety – teoretycznie ułatwia ich prowadzenie. Problem zaczyna się wtedy, kiedy w całej tej mnogości narzędzi i urządzeń zaczynamy się gubić, efektem czego nigdy nie możemy zapamiętać co, gdzie i jak zanotowaliśmy.

Dziś na blogu kilka sposobów na ten problem. Oto sześć najbardziej przydatnych aplikacji do prowadzenia notatek i zapisywania informacji na iOS.

• Simplenote – moja ukochana aplikacja do notatek. Działa na iPhone i iPadzie, do tego ma interfejs webowy, pięknie wykorzystujący dobrodziejstwa CSS3 i JS. Program jest bardzo prosty – umożliwia tworzenie notatek i dostęp do nich na dowolnym urządzeniu.

  Warto zwrócić uwagę na takie gadżety, jak możliwość podejrzenia historii edycji wpisu – bawiąc się specjalnym suwaczkiem można oglądać, jak tekst był modyfikowany w czasie. Do tego Simplenote ma API, dzięki czemu można przebierać w dodatkowych aplikacjach, np. do szybkiej edycji notatek na Mac.

  Aplikacja jest darmowa i do tego świetnie zrobiona.

• PlainText – aplikacja konkurencyjna dla Simplenote. Nawet wygląda podobnie. Różni je jedna, podstawowa rzecz – dla jednych wada, dla innych zaleta. PlainText synchronizuje się z Dropboxem. Jeżeli z niego korzystacie (a jak ktoś nie korzysta, to niech czym prędzej zacznie), to aplikacja stworzy Wam osobny katalog, w którym w formie plików TXT będzie zapisywać notatki.

  Świetna sprawa, ale zarazem utrudnienie – w Simplenote można się zalogować do świetnego edytora webowego z dowolnego komputera. W przypadku PlainText na obcym sprzęcie można sobie co najwyżej obejrzeć/pobrać plik.

  Programik jest za darmo i ma wersję na iPhone i iPada.

• Instapaper – jedne z moich ukochanych narzędzi od pewnego czasu. Aplikacja na iOS (iPad + iPhone) kosztuje 5 dolców, ale jak najbardziej warto.

  Program służy do zapisywania stron jako zakładki. Mamy interfejs webowy, gdzie możemy po prostu dodać jakiś link. Do tego jest bookmarklet, więc po dodaniu go do przeglądarki “zakładkujemy” strony jednym kliknięciem. Jest też API, więc np. czytniki RSS (NetNewsWire, Reeder) pozwalają na wysłanie linka od razu do Instapaper.

  Ciekawostką jest to, jak strona jest zapisywana. Oprócz zwyczajnego zapisania linka, z artykułu jest wyciągana sama treść i zapisywana do offline w uproszczonej formie. Jeżeli znacie funkcje Reader w Safari to wiecie o co chodzi.

  Oprócz świetnego interfejsu webowego i aplikacji na iOS, z Instapaper można też korzystać np. za pomocą Kindla i eksportować zapisane “na później” artykuły do epub.

• MentalNote – całkiem fajny kombajn, który nieco kojarzy mi się ze Smartpenem, który mogliście ostatnio obejrzeć na playr. Aplikacja pozwala na wstawienie do jednej notatki tekstu wklepywanego na klawiaturze, obrazków i zdjęć, szkiców rysowanych paluchem i nagrań audio. Wszystko to w bardzo stylowej oprawie notatek w zeszycie. Nie bez znaczenia jest też możliwość eksportowania notek i wysłania jako e-mail.

  Minus – aplikacja nie ma wersji uniwersalnej, więc na iPhone i na iPada trzeba ją kupować osobno. Obie kosztują $3, ale ta na telefon ma wersję lite, więc można wypróbować za darmo.

• iBrainstorm – aplikacja do organizowania burz mózgów, która działa tylko na iPadzie, ale iPhone… też się przyda. Co to znaczy? O tym za chwilę.

  Program pozwala na prowadzenie klasycznej burzy mózgów. Wygląda jak tablica korkowa, na której przyklejamy różnokolorowe kartki z pomysłami. Możemy je oczywiście dowolnie przesuwać, zmieniać kolor itd. Do tego mamy ołówek, który pozwala na dorysowywanie strzałek, robienie grup karteczek itd. Ogólnie – klasyczna tablica do podręcznikowej burzy mózgów.

  Jest też aplikacja na iPhone o nazwie iBrainstorm Companion. Świetna sprawa. W wielu firmach w burzomózgowych spotkaniach będzie przynajmniej parę osób z iPhone’ami. Mogą one pobrać aplikację i za jej pomocą dodawać “karteczki” na tablicy ze swoich telefonów. W ten sposób nie notuje tylko jedna osoba.

  iBrainstorm jest za darmo – zarówno jeżeli chodzi o aplikację na iPada jak o aplikacje “dodatkowe” na iPhone.

• Listonic – znana pewnie wielu z Was, polska aplikacja. Z początku byłem nastawiony do Listonica sceptycznie (na KrakSpocie, gdzie był prezentowany, dyskutowaliśmy mocno z twórcami), bo stanowił w zasadzie niewiele ponad listę to-do. Jest jednak stale rozwijany i naprawdę bardzo, bardzo przydatny.

  Aplikacja to zasadniczo lista zakupów na sterydach. Ma interfejs webowy, wersję mobilną i aplikacje na różne komórki – w tym oczywiście iPhone. Umożliwia robienie list współdzielonych pomiędzy wieloma użytkownikami, a do tego semantycznie rozpoznaje wpisywane produkty i układa je według działów w sklepie.

  Wszystko to za darmo, z mało inwazyjnymi reklamami (aplikacja czasem zasugeruje, że jeżeli chcemy kupić mleko, to może to być mleko marki X). Brakuje za to wersji na iPada, a wersja na iPhone nie obsługuje wyświetlacza retina.

To moje ulubione i nie mogę bez nich żyć ;) Wszystkie w zasadzie doskonale się uzupełniają (może oprócz Simplenote i PlainText, z których rozsądnie wybrać jedną) i pozwalają na bardzo efektywne zapisywanie i odczytywanie informacji na swoich iUrządzeniach.

Sponsorem playr jest Orange – operator komórkowy, u którego znajdziesz masę świetnych, nowoczesnych telefonów – między innymi iPhone. Sprawdź ich ofertę już dziś – zobacz, jaki sprzęt proponują i jakie taryfy możesz wybrać, będąc klientem Orange!

Na specjalnej stronie użytkownicy mogą zainstalować wybrane przez siebie widgety. Najfajniejsze jak dla mnie są te systemowe, do Mac OS i Windowsa, które pozwalają mieć swoją listę zakupów zawsze pod ręką. Użytkownicy iGoogle, Gmaila albo Netvibes mogą podpiąć Listonic do tych serwisów.

Jak dla mnie – pomysł wypas, mocno zwiększający wygodę korzystania z serwisu. Przyznam, że rozwój Listonica – chociaż jest to produkt raczej “specjalistyczny” i nastawiony na dość wąską grupę klientów – jest bardzo logiczny i “solidny”. Wszystko jest robione porządnie, więc widgety też wyglądają bardzo dobrze. Z niecierpliwością czekam na dalsze nowości :)

W skrócie – jeżeli posiadasz konto na Listonicu, to możesz “aktywować” podstronę, na której hodujesz choinkę. Drzewko rośnie, jeżeli ktoś wejdzie na Twój link, a jeżeli do tego gość zarejestruje się w serwisie, dostaniesz jeszcze większy kop. Dzięki temu Ty masz masz szansę na fajne nagrody (m.in iPod Touch czy bilet na Open’era), a Listonic zbiera kliki i nowych userów.

Akcja jest na tyle sympatyczna, że już na paru blogach widziałem wpisy o niej, oczywiście “przy okazji” reklamujące choinki autorów ;) Pewnie ogarnąłem to zbyt późno, żeby jeszcze cokolwiek wygrać, ale możecie kliknąć tu i podlać moje drzewko.

Jeżeli chcecie zrobić własnego “krzaka”, wejdźcie na swój pulpit w Listonicu i zaprzyjaźnijcie się z bloczkiem po prawej stronie :)

U samych podstaw oba produkty nieco się różnią – o ile Listonic jest dedykowany do “szoping listów”, o tyle miniToDo (niezbyt fortunna nazwa…) celuje w szerszą “niszę”, oferując proste listy zadań do różnych celów. To co łączy te projekty, to prostota i łatwość obsługi – nie mamy do czynienia ze skomplikowanymi systemami GTD, ale raczej z zabawkami dla każdego. Oba też od pierwszego spojrzenia wydają się być zwyczajnie ładne, solidne i przemyślane.

O ile potrzebujemy tylko i wyłącznie listy zakupów, to Listonic – chociażby dzięki sugerowaniu produktów – wygrywa na całej linii. Jeśli niekoniecznie takie są nasze potrzeby, to… niekoniecznie wygrywa ;) Listy w MTD wydają się być prostsze i jakby czytelniejsze, ale twórcy zrobili jeden, bardzo duży błąd… Chodzi o wersję mobilną, jak dla mnie – podstawową rzecz przy takim serwisie, której… nie ma.

O ile Listonic może pochwalić się wersją m. czy aplikacją java i kolejną dedykowaną na iPhone (no właśnie, jest oficjalnie dostępna od paru tygodni), to MTD za bardzo się nie popisało. Mimo, że na stronie polecają korzystanie z komórek, to żadnej specjalnej, dedykowanej wersji nie ma (sic!).

Oba serwisy nie są oparte na oryginalnym czy wyjątkowym pomyśle, ale są solidne i praktyczne. MTD nie ma za wiele do pokazania, ale wygląda lepiej, niż Listonic na samym początku. Wydaje mi się, że jeśli twórcy włożą trochę pracy, np. w aplikacje mobilne (a może i desktopowe?), to może powstać całkiem niezła alternatywa dla “zielonego L” :)

W Polsce korzystanie z tego typu gadżetów nadal nie jest powszechne. Używają ich geeki. Najpopularniejsza nadal jest karteczka albo notesik z wyrywanymi stronami. Pamiętajmy, że biznes w internecie wcale nie musi polegać na tworzeniu produktów wyjątkowych i rewolucyjnych, ale na wprowadzeniu ich do powszechnego użycia – a tego i Listonicowi, i miniToDo, i wszystkim podobnym życzę :)

Tego samego dnia, ale trochę później, zadzwonił do mnie Filip i zaproponował betatesty… aplikacji Listonic na iPhone. “Czytają mi w myślach!”, stwierdziłem, ale zaraz poprawiłem się – “A nie, przecież musieli przygotować aplikację – w takim razie to JA czytam IM w myślach!”. Uspokojony zabrałem się do testów.

Wrócę jeszcze na chwilę do Things. Dlaczego uważam, że to wygodniejsze od klasycznej “karteczki”? Bo iPhone mam zawsze przy sobie i nie muszę szukać pomiętego papierka po kieszeniach. Bo piszę na nim na tyle szybko, że uzupełnienie listy nie jest problematyczne. Bo mogę ją modyfikować na kompie, a potem synchronizować bezprzewodowo. No i moje ulubione – po złożeniu listy mogę zmienić kolejność produktów, według ich ułożenia na półkach w pobliskim sklepie ;)

Pamiętać jednak należy, że Things kosztuje krocie – to kombajn, którego aplikacja kosztuje 10 dolców, a wersja desktopowa – z 50$. Przyznacie, że to sporo, jeżeli potrzebujemy TYLKO listy zakupów. Tutaj pojawia się Listonic ;)

Listonic jest fajny, bo jest za darmo. Jest też fajny, bo synchronizuje się przez internet, nie tylko przez WIFI. Dzięki temu łatwiej jest robić zakupy “rodzinnie” – jeżeli żona wyśle Cię po jedzenie i nagle przypomni sobie, że ma ochotę na lizaka, może dopisać go do Twojej listy.

No ale dobra, ma być o aplikacji na iPhone. Po pierwsze – jest ładna. Elegancka, czytelna i z ładną ikonką (dla mnie to ważne, kasuję aplikacje, jeżeli mają brzydkie ikony – serio).

A jak działa? Fajnie. Jest tu wszystko, czego potrzeba. App jest “sfokusowany” na to, co ma robić najlepiej – czyli listy zakupów. Bardzo fajnie jest rozwiązane “odznaczanie” produktów, robimy to szybko a do tego kupione rzeczy lądują na osobnej liście – bardzo fajne.

Synchronizacja jest szybka i wygodna. Dodawanie pozycji przez aplikację webową jest proste, a przy odpalaniu/odświeżaniu aplikacji na iPhone lądują w telefonie. Oczywiście możemy wszystko przesuwać i sortować.

Braki? W sumie szkoda, że nie ma świetnego systemu sugestii, znanego z wersji webowej. Za bug uznaję też to, że w momencie przełączania pomiędzy zakładkami “edycja prosta” i “edycja zaawansowana”, zawartość tej drugiej się resetuje – ale to do przyzwyczajenia :)

Czy będę korzystał z Listonica? Nie wiem, w sumie przyzwyczaiłem się do Things, a nie dane jest mi robić zakupów “zdalnie sterowanych” przez żonę – pewnie dlatego, że nie mam żony :) Moja dziewczyna jednakowoż już zaciera ręce, myśląc o możliwości dodawania mi ukradkiem słodyczy do listy zakupów, więc – może kiedyś ;) Na pewno jednak przydatność serwisu dla “iPhonowiczów” mocno się zwiększyła.

O Listonicu pisałem przy okazji niedawnego KrakSpotu. To taka mobilna, nowoczesna lista z zakupami. Mając konto w serwisie, możemy tworzyć listy zakupów, zarządzać i dzielić się nimi, i tak dalej. Dostępna jest oczywiście wersja mobilna. Wtedy byłem mocno sceptycznie nastawiony do pomysłu, dziś… może bez wielkiego entuzjazmu, ale przyznam się bez bicia, że zostałem przekonany :)

Co mi się podoba? To, że serwis jest świetnie zrobiony. Dopracowany, działa sprawnie, ładny. Wersja mobilna na iPhone robi dużo gorsze wrażenie, ale autorzy obiecują natywną aplikację, co bardzo mnie cieszy. Fajny jest pomysł publicznego udostępniania list – np. prowadząc blog o kulinariach, w ten sposób można przygotować czytelnikom listę składników do kupienia – super sprawa.

Z czym jest gorzej? Nadal to – dla mnie przynajmniej – trochę inaczej stargetowana lista To-do, jakich w internecie/w AppStore są setki. Niby jest parę fajnych dodatków i zapewne bym korzystał z Listonica, gdyby nie to, że… Już mam tego typu aplikacje od dawna, Things na Mac i iPhone świetnie nadaje się także do list zakupów ;) Różnica jest taka, że rodzimy serwis jest darmowy, ale znajdziemy też wiele bezpłatnych alternatyw dla Things.

Oczywiście, wszystko zależy od profilu użytkownika. Gdybym był żonaty, to pewnie ceniłbym możliwość dodania pozycji na liście z komputera w domu – nie musiałbym się wracać, bo żonie coś tam się przypomniało po moim wyjściu ;) Dlatego nie przeczę, że produkt jest całkiem ok. Może pomysł nie jest rewolucyjny, może nie jest dla każdego, ale na pewno jest świetnie wykonany, a dla wielu bardzo praktyczny.

Sami możecie to sprawdzić, rejestrując się – polecam też obejrzenie prezentacji wideo poniżej.

Mam nadzieję, że osoby niezainteresowane KrakSpotem nie wyrzucą mnie z czytników – jest to już bowiem trzeci post z rzędu na ten temat ;) Wczoraj mogliście na blogu obserwować fotorelację live teraz – krótkie podsumowanie. Uwaga – będę bezpośredni w niektórych momentach :)

Całość była podzielona na cztery bloki.  Pierwszym były prezentacje Pecha Kucha (20 slajdów po 20 sekund), potem dwie pełnowymiarowe prelekcje, a na koniec KSES – czyli każdy kto miał ochotę mógł zawłaszczyć na parę minut mikrofon ;) Tak więc – po kolei:

• Pecha Kucha #1 – “Co słychać w Rzeszowie – stolicy innowacji” – Mateusz Tułecki. Było o InternetBeta 2009. Ogólnie – taki trochę przydługi komunikat reklamowy :) Parę ciekawostek, taka prezentacja w sam raz na początek.
• Pecha Kucha #2 – “Open Source – czy aby napewno zło?” – Piotr Pyciński. Szybka i zabawna (w znaczeniu: luźna, fajna) prezentacja, ludzie się rozruszali, chociaż w sumie większość jej treści to były truizmy :)
• Pecha Kucha #3 – “iWish.pl – koniec nieudanych prezentów… kilka «min» z życia wziętych” – Łukasz Kaliciński. Jak dla mnie – 6,5 minuty udawania, że Chce.to nie istnieje, i że czym więcej funkcjonalności, tym serwis lepszy. Ci, którzy czytali Techkulturę pewnie wiedzą, że bardzo nie lubię takiego podejścia. Kiedyś o tym pisałem. Jak dla mnie Chce.to jest prostym i praktycznym narzędziem, a iWish próbuje z nim konkurować dodając do podstawowej idei kolejne funkcjonalności, które – moim zdaniem – zamydlają to, co najważniejsze i niepotrzebnie komplikują tę sprawę.
• Pecha Kucha #4 – “Anatomia sukcesu, czyli jak stworzyć popularną grupę blogów tematycznych bez agresywnej reklamy” – Jan Blinstrub, Paweł Żmuda. Jak dla mnie najbardziej kontrowersyjna prezentacja. Nadal bowiem mamy dwa “przepisy” na prowadzenie blogów. Pierwszy np. przedstawił Paweł Nowak na poprzednim KrakSpocie – blogowanie to pasja, blogowanie to nie skupianie się na zarabianiu, tylko na temacie, blogujemy dla siebie i dla czytelników, a nie dla kasy. Inne spojrzenie prezentowali Paweł i Jan. Z ich prezentacji wynika, że prowadzenie dobrych blogów polega na szybkim i bezbłędnym przepisywaniu newsów z zagranicznych serwisów, dodania fajnych zdjęć (najlepiej z laskami) i wpisywania dobrze pozycjonujących się tytułów. Podobne podejście jak mają Blomedia. No właśnie – większość “blogów” z Blomedia ostatnio bije rekordy jeśli chodzi o idiotyczne i absurdalne newsy, z których wylewa się nieznajomość tematu i pisanie o niczym (no ale jak się płaci za ilość newsów, to jak może być inaczej). Są oczywiście wyjątki. Niestety, z tego co widzę, “maniacy” podążają tą samą drogą.
• Prezentacja pełnowymiarowa #1 – Proces planowania kampanii przez interaktywny dom mediowy – case study współpracy z agencjami interaktywnymi” – Carolina Pietyra, Filip Kopij. Planowanie mediów, czyli “aleosochozi?” ;) Po 3 minutach zacząłem się bawić telefonem – nie potrafię ocenić prezentacji, bo to po prostu “nie mój temat” i nie byłem zainteresowany :)
• Prezentacja pełnowymiarowa #2 – AdTaily.com – Platforma reklamowa dla mediów społecznych” – Jakub Krzych. Najciekawsza prezentacja tego KrakSpotu. Kuba wreszcie mógł dość dokładnie wyjaśnić czym jest AdTaily… No i powiem tyle – to mogłaby spokojnie być JEDYNA prezentacja tego wieczora, bo gdyby Marcin nie przerwał deszczu pytań, to pewnie dyskusja trwałaby jeszcze godzinami ;) W międzyczasie na scenę wyszedł Ols, który opowiedział o współpracy AT z Agorą (w tzw. “swoim stylu”, czyli było zabawnie).
• KSES #1 – Noc Informatyka. Zaproszenie na najbardziej geekowską imprezę o jakiej w życiu słyszałem, za wyjątkiem tych wszystkich nerdowskich konwentów fantasy na które jeżdżę ;)
• KSES #2 – Listonic.pl. Startup, którego idea nie bardzo do mnie przemawia: pozwala na tworzenie list zakupów, synchronizowanie ich, zapisywanie itd. Jak dla mnie – komplikowanie czegoś, co jest i powinno być proste. Z drugiej jednak strony ktoś w to zainwestował, a do tego są podobno funkcjonalności i model biznesowy, o których twórcy na razie nie chcą mówić (chociaż model biznesowy chyba zgadliśmy w późniejszej rozmowie kuluarowej ;)).

Podsumowując: jeżeli chodzi o prezentacje, to zdarzały się ciekawsze KrakSpoty. Z drugiej strony organizatorom po raz kolejny udało się zrobić naprawdę świetny klimat do dyskusji, byli ludzie z Blipa, było piwo… więc i tak było świetnie i czekam na następny (urodzinowy) ;)

(foto)