Królowa Popu ujawniła tytuł swojego 12. studyjnego albumu w środę (11 stycznia). Wokalistka zdaje sobie sprawę, że prawie niemożliwe jest, by utrzymała w tajemnicy całą płytę przed premierą.

“To zależy od tego, jak szybko ludzie dadzą radzę zhakować moje serwery i wypuścić do sieci. Czy ludzie potrafią czekać?” – stwierdza retorycznie Madonna.

Tłumaczenie na ludzki: “nie rozumiem tego informatycznego języka, ale ostatnio powiedzieli mi, że płyta wyciekła bo ktoś nam nahakował serwery, więc tyle zapamiętałam”.

Jest to o tyle ciekawe, że Fiona nie jest kolejnym konkurentem na rynku około-iPadowym, tylko kompletnie nowym, bardzo ciekawym produktem. Ma kosztować poniżej 1000 dolarów, czyli jak na mocną konsolę z Intelem i7, wbudowanym ekranem i dwoma kontrolerami – całkiem nieźle.

No i równie ważne: to nie tylko ładne rendery, sprzęt został pokazany na CES i według Engadget działa bardzo sympatycznie, prawie się nie grzeje i zaskakuje lekkością. Super :)

Swoją drogą: po raz kolejny “haj fajf” dla Microsoftu za to, że z tragicznego IE6 krok po kroku robią całkiem rozsądną przeglądarkę.

Z dniem 18 stycznia 2012, Blipi nie będzie już dostarczał statystyk użytkowników i bliposfery. Wciąż działać będzie wyszukiwarka, asystent, ulubione, reblipi oraz gadżety, i tak jak do tej pory będą to serwisy darmowe. (…) Teraz skupiamy naszą uwagę na polskiej części Twittera. Korzystając z naszej wiedzy nabytej podczas tworzenia statystyk dla Blipa, zaprojektowaliśmy Twittie, serwis, który ułatwi Ci monitorowanie i efektywne tweetowanie w tweetosferze.

Twittie pozwala na wyszukiwanie i monitorowanie słów kluczowych w czasie rzeczywistym i z zawężeniem do lokalizacji geograficznej. Grafy Twittie pokazują aktywniść obserwujących wraz z zasięgiem Twoich tweetów, zmianę w liczbie Twoich obserwujących oraz globalne trendy i demografikę dla wybranego regionu.

Ponadto Twittie analizuje Twoje tweetnięcia i na ich podstawie pokazuje Ci sugestie osób, linków i tagów, które powinny Cię zainteresować. Dzięki tym sugestiom łatwiej będziesz mógł targetować nowych obserwujących i odkrywać informacje, które mogły umknąć Twojej uwadze.

Dobra decyzja zważywszy na to, że Blip umiera śmiercią naturalną, bo przez długi czas nikt nie miał pomysłu co dalej z nim robić (i nie wyglądało, żeby ktokolwiek próbował). Mam jeden problem: odpaliłem Twittie, dostałem 14-dniowy okres próbny za darmo i… w zasadzie nic nie działa. Na początku wszędzie pokazywały się znaczki wczytywania (i nic się nie działo). Potem większość statystyk zastąpiły zaślepki, że “Nie ma jeszcze danych”.

Jasne, to pewnie konieczność, ale dla lepszego “pierwszego wrażenia” fajnie by było coś z tym zrobić – chociażby poinformować przed rejestracją, albo zrobić jedną, globalną zaślepkę z informacją, że dane będą dostępne za X czasu (zamiast tego samego komunikatu powtarzanego kilka razy na tej samej stronie).

Przy tym warto dodać, że statystyki Linuxa mogą być zaniżane przez popularność AdBlocka w tym systemie i przez to, że jego użytkownicy często przeglądają internet przez terminal.

Gratulacje :) Tak jak poprzednio: zgłoście się na adres e-mail wspomnienia.illusion(małpka)gmail.com po informacje, jak je odebrać! Miłego koncertu!

Powtórzę też raz jeszcze, że portal nie jest martwy. Być może należysz po prostu do takiego grona osób (niech zgadnę: duże miasto, wiek średni, zachodnia połowa Polski), które faktycznie zachłysnęło się FB (o co nie trudno, gdy w mediach jest to najczęściej używana nazwa) i stąd wrażenie, że wszyscy się tam przenieśli. Ale “wszyscy” w tym wypadku to tylko “wszyscy Twoi znajomi”, a w Polsce jest baaardzo wielu ludzi.

Czy ktokolwiek jest w stanie zlokalizować tych ludzi, którzy tak aktywnie korzystają z NK? Wsie, staruszkowie, wschodnia połowa Polski, czy coś?

Jesteśmy pod wrażeniem Pani bloga kulinarnego i i tego jak pisze Pani o swojej pasji. Jak pewnie Pani wie, nasza firma oferuje kupony zniżkowe na różne produkty i usługi m.in. bony do restauracji. Byłoby nam niezmiernie miło, gdyby zechciała Pani wspomnieć na swoim blogu o naszych zniżkach. Nie chodzi tu o żadną agresywną reklamę, ale poprostu wzmiankę, lub krótki artykuł na temat reastauracji bądź kuchni danego regionu, z linkiem do naszej strony. W zamian proponujemy kupon o wartości 50 zł, do wykorzystania na dowolną ofertę Groupon.

Po pierwsze, chyba nie wiedzą do kogo piszą. Po drugie, odzywanie się do blogera z tyloma czytelnikami, oferując mu w zamian za tekst sponsorowany 50 zł, które ma im potem oddać, zakrawa o jakiś dowcip. Ale czytajcie dalej.

Nasza bohaterka oczywiście odpisuje, że w sumie to prowadzi bloga o modzie, a nie o kuchni. Odpowiedź Groupona:

Podałam jedynie przykład tematu, ostateczny wybór oczywiście należy do Pani.

Bez komentarza :)

Update: Informacja z Groupona na ten temat:

Groupon Polska przeprasza wszystkie osoby i organizacje, które w ostatnich dniach otrzymały propozycje współpracy od osoby występującej w naszym imieniu. Osoba ta odbywa staż zawodowy w jednym z biur Grouponu i zarówno jej inicjatywa, jak i zaproponowane przez nią (według nas nie do przyjęcia) warunki współpracy nie były autoryzowane lub konsultowane z osobami odpowdzialnymi za komunikację i marketing w firmie Groupon.

Jest nam niezmiernie przykro z powodu zaistniałej sytuacji i zapewniamy, iż tego typu działania nie są praktykowane ani pochwalane przez Groupon.

Szczerze mówiąc trochę mnie nawet zdziwiło jak… paniczna była reakcja firmy :)

Żeby dowiedzieć się, jak je odebrać, napiszcie na wspomnienia.illusion(małpka)gmail.com z informacją, że wygraliście je w tym konkursie. Wejściówki na koncert w Warszawie rozdam za parę dni, więc póki co nadal możecie brać udział :)

Jeden z najważniejszych zespołów w historii polskiego rocka – Illusion – powraca w orginalnym składzie: Tomasz Lipnicki, Jerzy Rutkowski, Jarosław Śmigiel i Paweł Herbasch.

Jesień przyniesie fanom ich twórczości serię trzech wyjątkowych koncertów, w czasie których zostanie zarejestrowane wydawnictwo dvd, a jego produkcja i zaawansowanie multimedialne wyznaczą nowe standardy na Polskim rynku fonograficznym.

Koncerty odbędą się:
1.10 Spodek Katowice, 5.11 Ergo Arena Sopot/Gdansk, 25.11 Torwar Warszawa.

Patronami medialnymi są Kominek, Artur Kurasiński, no i ja. W rozwinięciu wpisu znajdziecie teledysk do nowego kawałka, a tymczasem mam Wam do rozdania tysiące zaproszeń na koncerty (tzn. na te dwa, które się jeszcze nie odbyły). A konkretnie to jakieś piętnaście na każdy.

Żeby dostać bilet, dodajcie do tego wpisu komentarz i napiszcie, dlaczego w zasadzie go chcecie. Zasady są znane: czym zabawniejsza odpowiedź tym lepiej. Napiszcie też koniecznie na który koncert (w Gdańsku czy w Warszawie) macie ochotę. I bardzo ważne: jeśli nie podpisujecie się na Facebooku imieniem i nazwiskiem, wpiszcie je w komentarzu – wejściówki będą imienne!

Okazało się to być strzałem w dziesiątkę. Blog dostał kilka nagród, zyskał masę czytelników i stał się miejscem wręcz kultowym. Co ciekawe, ogrom odwiedzających to kobiety – żony, dziewczyny, siostry i matki żołnierzy.

Teraz będzie książka. Patronat medialny nad nią obejmują m.in blogerzy – ja i Kominek. Mam do rozdania kilka egzemplarzy recenzenckich, więc jeżeli piszecie bloga i chcielibyście przeczytać książkę, to wyślijcie mi maila (pawelopydo na playr.pl).

A cała reszta może już teraz zostać fanami książki na Facebooku :) Premiera 9 listopada.

W listopadzie ukaże się książka Marcina Ogdowskiego pt. „Z Afganistanu: Alfabet Polskiej Misji”, oparta na jego blogu, zAfganistanu.pl, który od dwóch lat opisuje rzeczywistość polskiej misji wojskowej w tym kraju. Patronat medialny nad książką obejmą m.in. blogerzy.

Blog powstał w 2009 roku i niemal od razu stał się kultowy. Czytelników zainteresowało wyjątkowe połączenie klasycznego dziennikarstwa z typowo internetową formą bloga. Od tej pory zyskał dziesiątki tysięcy czytelników, wśród których znaleźli się byli i obecni żołnierze, ale też ich rodziny i przyjaciele. Wystartowało również forum, na którym niemal 4 000 osób dzieli się opiniami i doświadczeniami związanymi z Afganistanem. W ciągu dwóch lat użytkownicy odwiedzali stronę ponad sześć milionów razy.

- „Tym, co w wojnie interesuje mnie najbardziej, nie są techniczne aspekty militarnych operacji. W wojnie – tu trzeba nazwać rzecz po imieniu – pociąga mnie jej codzienność. Żołnierze nie tylko biorą udział w akcjach – częściej na nie czekają, korzystając z wątpliwych uroków bazy. A cywile nie zakopują się pod ziemię z intencją, by wygrzebać się po wszystkim. Próbują jakoś żyć. I o tym starałem się pisać” – mówi autor, Marcin Ogdowski.

Książka ukaże się w listopadzie nakładem wydawnictwa Ender (wydawcy książek marki WarReport i WarBook – www.warbook.pl). Oprócz zwyczajowych patronów medialnych, polecać ją będą m.in. blogerzy: Kominek (www.kominek.es) i Paweł Opydo (www.playr.pl).

Tak o książce mówi Sławek Brudny, wydawca:
- „Książka jest niesamowita. Zawsze chciałem wydać taki tekst. Nie pamiętam równie szczerego, a przy tym bezstronnego i sprawiedliwego reportażu. Ogdowski opisuje niełatwą rzeczywistość afgańskiej wojny. Intryguje nieszablonowym spojrzeniem na konflikt, dostrzega człowieka pod mundurem, burką, turbanem i nie pozostawia czytelnika obojętnym.

Znajduje zrozumienie dla każdego, choć obnaża wiele ludzkich słabości. Jest przyjacielem naszych żołnierzy, wśród których przebywał i o których pisze jak o braciach. Delikatność i zrozumienie, np. w opisie sytuacji żon “misjonarzy”, kontrastuje z brutalną prawdą o konsekwencjach wojny.

Uczestniczył w patrolach, w których otarł się o śmierć, ale nie chełpi się doświadczeniami komandosa. Opowiada o strachu, nadziei, przyjaźni, a my poznajemy prawdziwego faceta, który sposobem bycia i swoją relacją zyskuje szacunek i podziw czytelnika. Prawdziwe, mocne dziennikarstwo”.

Prezentacje były niedługie, przerw było spoko, ogólnie: program nie był “napompowany” niepotrzebnie, można było spokojnie posiedzieć i pogadać z ludźmi. Świetny był hydepark, gdzie blogerzy w pięciominutowych prezentacjach pokazywali swoje pomysły. Nawet nie dlatego, że prezentowały się jakieś świetne blogi, tylko dlatego, że pokazywało to różnorodność blogosfery.

Jeżeli o prezentacje chodzi to zachwyciło mnie wystąpienie Kuby Górnickiego, który miał strasznie mało chwytliwy tytuł prezentacji, ale mówił bardzo ciekawe rzeczy o wykorzystaniu Social Media w obalaniu reżimów.

Gdybym się miał do czegoś przyczepić: w serii Ring (takie niby pojedynki pomiędzy blogerami) bardzo mało iskrzyło, bo organizatorzy podjęli złą decyzję. Brali po dwóch blogerów z różnych środowisk. Tak różnych, że nie bardzo potrafili mówić tym samym językiem, a więc też nie bardzo mieli się o co sprzeczać. Zamiast debat wyszły więc bardziej takie “podwójne wywiady”, ale i tak było fajnie, bo ludzie ciekawi.

Plusami tej konferencji była masa fantastycznych ludzi i “otwarty” program, który pozwalał faktycznie na integrację a nie tylko oglądanie prezentacji cały dzień. Liczę na zaproszenie za rok :) Z tego co wiem mają być dostępne nagrania, więc będziecie mogli oglądać moje wystąpienie i cała resztę.

P.S. Ryfka, nie wybaczę Ci, że Cię nie było.

Prawniczka Samsunga, poproszona przez sąd w Kalifornii o odróżnieniu z odległości dziesięciu stóp leżących obok siebie Galaxy Taba i iPada, nie była w stanie tego zrobić. “Nie z tej odległości”.

Pewnie to dlatego, że tabletu nie da się zrobić inaczej.

Pogoda wspaniała, całymi dniami opalamy się na plaży. Ale oprócz przyjemności liczą się również obowiązki – jutro od rana do wieczora będziemy się “miziać po majciorach”, jak to określił “Super Express” polskiej blogosfery.

Jeżeli ktoś z Was wpada, dajcie znać w komciach. Postawicie nam piwo.

P.S. A właśnie, podobno będzie stream na stronie.

Po spektakularnym starcie, otworzeniu się na wszystkich i wprowadzaniu nowych opcji, serwis zwalnia. Miała być konkurencja dla Facebooka, jednak póki co Zuckerberg może spać spokojnie.

A nie mówiłem?

Ale teraz inne pytanie. Mamy przecież iPada 2, z tym samym, dwurdzeniowym procesorem i tą samą ilością RAM. Ba, iPad 2 jest bardziej wydajny, bo iPhone ma tradycyjnie zaniżony procesor (z 1 GHz do 800 MHz). Ale o Siri na iPada nikt nie mówi.

Serio, dlaczego?

Ogólny zamysł jest taki: Interfejs jest minimalistyczny, wszystko obsługujemy za pomocą lewego paska skopiowanego z Twittera na Mac. Zamiast awatarów Twittera mamy tam jednak “aplikacje”.

Podstawową aplikacją jest przeglądarka. Po rozwinięciu jej na pasku mamy ikonki kierujące do archiwum, zakładek, listy pobranych plików itd. Możemy tez doinstalowywać inne webappy – np. Facebook ma linki prowadzące do ściany, wiadomości itd.

To co jest fenomenalne to wygląd Historii Przeglądania i Zakładek/Ulubionych. Ekstra.

Wszystko to wygląda i zapowiada się bardzo dobrze, ale jeśli będziecie chcieli przetestować betę, to możecie spotkać się z takimi problemami:

• Karty, które ktoś postanowił umieścić na samym dole okna przeglądarki. Problem: jest to jedyny element na dole okna przeglądarki. Mamy pasek adresu na górze i zakładki na dole – absurd. Do tego kiedy jest ich dużo, jest problem z ich obsługą – części nie widać, ogólnie: do dopracowania;
• Brak obsługi gestów. W takiej “nowoczesnej przeglądarce” aż by się prosiło przełączanie gestami pomiędzy kartami i aplikacjami.
• Marna obsługa skrótów klawiaturowych. To jest jakiś bug, bo skróty widać w menu, ale nie działają. Ich przyciski też są wygaszone.
• Obsługa kart w webappach. Prosta sprawa: mamy webapp Facebooka. Możemy tam otworzyć nową kartę i… zamknąć kartę Facebooka. W ten sposób webapp przestaje być webappem. Fajnie jakby nowootwarte strony przenosiły nas do sekcji przeglądarki, a nie otwierały się w webappie (to skomplikowane, ale jak zaczniecie korzystać, to będziecie wiedzieli o co mi chodzi).
• Małe, trudne do trafienia przyciski, pasek wpisywania adresu, który nie wygląda jak pasek, górny pasek interfejsu oddzielony od górnego paska okna – i podobne, małe szczegóły. To czepianie się, ale interfejs przechodzi momentami z doskonałego do topornego. Też do dopracowania.
• Nie ma wyszukiwarki, albo jej nie znalazłem. Mowa o takiej szukającej na stronie, bo wyszukiwarka Google jest wbudowana w pasek adresu.

Na pewno jednak warto dać Ravenowi szansę i się pobawić, bo to kiedyś może być świetna przeglądarka.

10 years ago we had Steve Jobs, Bob Hope and Johnny Cash. Now we have no Jobs, no Hope and no Cash

Nawet jeśli nigdy nie dotykaliście Macintosha, a egzaltacja iPhonem czy iPadem budzi u was nudności to i tak powinniście pamiętać o Jobsie ilekroć będziecie używać pendrive’a czy innego urządzenia z gniazdkiem USB – to on w 1998 r. spopularyzował to złącze dzięki kolorowemu komputerowi iMac. Albo bezprzewodowej łączności WiFi – to on wprowadził ją jako pierwszy w laptopie iBook. I to Jobs kupił od George’a Lucasa spółkę Pixar, tworząc z niej najbardziej znane studio animacji komputerowej, które ma w dorobku cztery Oscary. Zawdzięczamy mu nie tylko iPada czy iPhone’a – także “Toy Story” i rybkę Nemo.

Świetny tekst.